Historiek

Het Woonzorgcentrum Sint Mathildis is geënt op de rijke en lange verzorgingstraditie van de Gasthuiszusters Augustinessen van Lier.

De oudste geschriften van deze congregatie dateren vanuit de 12° eeuw, waar melding wordt gemaakt dat de Gasthuiszusters in Lier instaan voor de verzorging van zieken en bejaarden.

Vele eeuwen hebben zij deze inzet van gastvrijheid, dienstbaarheid en verzorging van zieken en bejaarden alleen uitgeoefend binnen de stad Lier. Het is pas in 1928 dat zij voor het eerst buiten de Lierse stadsvesten een verzorgende taak waarnemen.

Op 22 juli 1935 kochten zij in Boechout het Vijverhof, om het vervolgens in te richten als een “tehuis” en “thuis” voor zieken op rust.
Dit tehuis dat de naam H. Familie kreeg, werd in 1982 gesloten. Op dat ogenblik verbleven er nog 10 bejaarden.

De precieze startdatum van het ‘vroegere’ rusthuis Sint-Mathildis brengt ons naar 16 september 1946. Eén jaar na het beëindigen van wereldoorlog II opende het rusthuis zijn deuren.

Wat nu volgt werd geput uit het prachtige boek: “Eén van hart en één van ziel—Geschiedenis van de Gasthuiszusters—Augustinessen van Lier—1130-2005”. Pagina 394 en 448/9.

In 1945 schonken twee Boechoutse jonkvrouwen, Maria en Bertha Van Hese hun ouderlijk kasteel Ropstock aan de Congregatie van de Gasthuiszusters Augustinessen van Lier op voorwaarde dat er een bejaardentehuis in ondergebracht werd. Het kasteel dateert uit 1888 en werd tot 1937 bewoond door de moeder van de adellijke dames, Mathilde Cools, die er haar 101e verjaardag heeft gevierd. De Gasthuiszusters namen het aanbod aan en openden er na enkele noodzakelijke verbouwingen op 16 september 1946 het rustoord Sint-Mathildis. De vernieuwde instelling beschikte over een capaciteit van 25 bedden.

De strakkere overheidsreglementering die in de tweede helft van de jaren 1960 tot stand kwam, confronteerde de instelling met de realiteit dat noch het bestaande gesticht H. Familie noch het Sint-Mathildisgesticht voldeed aan de gestelde eisen van erkenning, vooral de brandveiligheid was onvoldoende. Kleine herstellingswerken volstonden niet om de beide rusthuizen up-to-date te maken. Er drongen zich grote verbouwingen op en de congregatie was bereid er ernstig werk van te maken. Bejaardenzorg bleef voor de Lierse Gasthuiszusters immers een belangrijk apostolaatswerk. Er werd besloten om een gans nieuw rusthuis te bouwen dat volledig voldeed aan de normen van die tijd.

Wij hadden het geluk aan onze kant: blijkt dat de juffrouwen van Hese, de oorspronkelijke eigenaars van het kasteel waarin het Sint-Mathildisrustoord was ondergebracht, de Lierse Gasthuiszusters een stuk grond in de nabijheid van het bestaande rusthuis nalieten.

In 1973 diende de congregatie bij het Ministerie van Volksgezondheid een aanvraag in voor de bouw van een bejaardentehuis met plaats voor 120 bewoners. De goedkeuring van het voorstel, de latere subsidieaanvragen en de bouwplannen lieten lang op zich wachten zodat de bouw van een nieuw rusthuis uiteindelijk pas in 1978 van start kon gaan. Vier jaar later was het complex gebruiksklaar. De bewoners van het gesticht H. Familie en het vroegere Sint-Mathildisgesticht verhuisden in het najaar op zaterdag 9 en zondag 10 oktober 1982 (in de gietende regen). Kort daarna was de opnamecapaciteit reeds volzet en groeide er in een indrukwekkende wachtlijst.

De congregatie heeft aan de twee oude gebouwen een nieuwe bestemming gegeven, nl. het gesticht H. Familie en het vroegere Ropstock werden twee gemeenschapsverblijven voor de zusters. Het gelijkvloers van kasteel Ropstock huisvest nu tevens de werkplaats ‘t Ateljee, verbonden aan “de Ark”, voor personen met een mentale handicap. Bovendien beslisten de Lierse gasthuiszusters om tijdens de bouw van het nieuwe rusthuis een nieuw gemeenschapshuis Ter Beuken te laten optrekken dat sinds 1993 dienst doet als rusthuis voor bejaarde zusters.

Vanaf 1 januari 1984 werd Sint-Mathildis bijkomend erkend als Rust- en VerzorgingsTehuis (RVT) voor 26 woongelegenheden, dit binnen de basiserkenning als rusthuis voor 119 woongelegenheden.
De instelling had haar naam van rust- en verzorgingstehuis niet gestolen. Er werd inderdaad veel aandacht besteed aan de uitbouw van zowel de verblijfs- als de verzorgingsfunctie van de voorziening. Naast het aanbieden en mogelijk maken van een gezellig en aangepast woongebeuren (denk aan de eigen inrichting van de kamer) werd vanaf het eerste ogenblik zeer veel aandacht besteed aan de verzorging van zwaar zorgbehoevende bewoners, toen nog invalide bewoners genoemd. De verzorgingsafdelingen werden uitgebouwd tot een permanente dienst met gediplomeerde verpleegkundigen en verzorgenden die klaar staan om het steeds toenemend aantal zwaar hulpbehoevende bewoners op te vangen.
Er bestonden - en bestaan nog steeds - uitgebreide ontspanningsmogelijkheden en de bewoners beschikken over een grote persoonlijke vrijheid. Bovendien hebben ze via de bewonersraad inspraak in het beleid. Binnen het rusthuis wordt er tevens gestreefd naar een gewaarborgde hoge levenskwaliteit voor de bewoners.
Op 1 januari 2002 was onze bijkomende erkenning als rust- en verzorgingstehuis reeds uitgebreid tot 79 van de 119 woongelegenheden, en momenteel beschikken we over 88 RVT-bedden.

Einde 2004 werd begonnen met de bouw van een nieuwe vleugel en grondige verbouwingswerken, enerzijds om tegemoet te komen aan de steeds strenger wordende regelgeving en anderzijds om onze dienstverlening nog te verbeteren.
De meerpersoonskamers werden gesupprimeerd, moderne/grote éénpersoonskamers werden gecreëerd in het nieuwbouwgedeelte evenals ruime dagzalen, bijkomende aangepaste badkamers, dienstruimten e.d.. De bestaande verpleegposten en badkamers werden verbouwd en gemoderniseerd, de grootkeuken werd vernieuwd, de cafetaria werd uitgebreid en een volledige vleugel werd ingericht als kinéruimte en animatieruimte. De laatste stuiptrekkingen van de verbouwingen zijn, wanneer u dit leest, normaal achter de rug.
Sint-Mathildis beschikt nu over 3 moderne afdelingen waar er in totaal 124 bewoners kunnen verblijven, inclusief 5 woongelegenheden voor kortverblijf.

Stilstaan is achteruitgaan, daarom zullen er in de toekomst zeker nog bijkomende initiatieven genomen worden om Sint-Mathildis verder uit te bouwen.

Nieuws

GZA Zorg en Wonen en WZC Sint-Mathildis bundelen de krachten

Zorg om uw privacy – dataveiligheid